Wat doe je met feedback?

Feedback geven, feedback krijgen, nodig voor zelfbeeldHoe kan het toch dat iemand die precies weet wanneer een ander de fout in gaat, zo blind is voor eigen fouten? Ik heb me er afgelopen week weer over verbaasd.
De heer Keizer, vooraanstaande figuur binnen zijn politieke partij, ging grandioos in de fout. De man die notabene zelf de regels voor integer handelen aanscherpte na affaires van partijgenoten.

Niets te verbergen

Op een publicatie van Follow the money over niet integer handelen van hemzelf, reageert Keizer direct. In de overtuiging dat hij niets verkeerd heeft gedaan. Al snel blijkt hij er voor zichzelf andere normen op na te houden dan voor partijgenoten.

Vlekje wegwerken

Had hij zich maar transparant opgesteld. Zich direct terug getrokken uit zijn functie. En bij de eerste berichten over belangenverstrengeling de kwestie doorgespeeld aan de integriteitscommissie. Een commissie die juist was ingesteld om schadelijke affaires te voorkomen.

Maar nee, hij schoot in de zelfverdediging. Riep dat er niets aan de hand was. Gaf een persconferentie om het allemaal uit te leggen en weigerde daarbij kritische journalisten.

Het ongewenste resultaat:

  • nog veel meer vragen
  • de integriteitscommissie en andere partijen leggen de kwestie alsnog onder het vergrootglas
  • vertrouwensschade, ook als blijkt dat alles volgens het boekje is gegaan.

Spijt of gebrek aan zelfreflectie

Het lijkt op een blinde vlek. Het zelf niet kunnen zien wat anderen wel zien.

Handelde Keizer in een reflex en heeft hij nu spijt van zijn zelfverdediging? Of is het typsich gedrag van iemand die zichzelf boven de wet plaatst? Gedrag dat ik ook wel tegenkom bij managers en directeuren van kleine bedrijven. Mensen die weinig feedback uit hun naaste omgeving krijgen, waardoor het vermogen tot zelfreflectie beperkt is. Zicht op eigen blinde vlek ontbreekt dan volledig.

Verklein je eigen blinde vlek

We hebben allemaal onze eigen blinde vlek. Het is als met een slechte adem en lichaamsgeurtjes. Storend voor de omgeving, maar zelf zijn we ons nergens van bewust. Lastig en pijnlijk om bespreekbaar te maken, noodzakelijk voor een verandering.Johari venster

Om onze blinde vlek te verkleinen hebben we feedback nodig. Het geven, vragen en ontvangen van feedback vergroot zelfkennis. Vroeg de heer Keizer zijn omgeving om hun mening? Stond hij open voor andere geluiden? Stapte hij met open ogen in zijn valkuil?

Het Johari venster dankt zijn naam aan de namen van zijn ontwikkelaars Joe Luft en Harry Ingram. Het model laat eenvoudig zien hoe iemand zichzelf ziet en hoe anderen hem zien.
Kwadrant A is het gebied van de vrije ruimte. Bij het toenemen van wederzijds vertrouwen ontstaat er meer vrije ruimte en neemt het zelfbewustzijn toe. De gebieden C (wat je nog voor jezelf houdt) en B (wat je zelf niet kent) worden dan kleiner. C door meer over jezelf los te laten en B door het vragen en krijgen van feedback.

bron: Jan Remmerswaal, Handboek groepsdynamica

foto: 123.rf

Laat een Reactie achter