Als ik nee zeg voel ik mij schuldig

Als ik nee zeg voel ik mij schuldigHet boek Als ik nee zeg voel ik mij schuldig staat als sinds 1995 in mijn kast, met voorin de opmerking nav MWB. Geen idee meer wat dat betekent, wel weet ik dat ik het boekje heb verslonden. Want dat wilde ik wel “nee” zeggen zonder me schuldig te voelen én om kunnen gaan met kritiek zonder meteen van de kaart te zijn én niet in de laatste plaats opkomen voor mijn eigen behoeften.

“Nee” is een keuze

Het boek gaat in op hoe het komt dat we zo veel moeite hebben met “nee” zeggen. Manuel J. Smith stelt dat we weinig assertief zijn. Hij beschrijft in bijna 250 pagina’s onze -herkenbare- uitvluchten en excuses. Hij geeft inzicht in wat er gebeurt tussen mensen en hoe we kunnen leren assertief om te gaan met lastige situaties en conflicten.

Vechten en vluchten

Onze primaire reactie bij een conflict is net als dieren vluchten (angst) of vechten (woede). Wat ons onderscheidt, is het vermogen te communiceren om problemen op te lossen. Probleem is dat gevoelens van angst, boosheid en schuld maken dat we ons non-assertief opstellen waardoor we manipuleerbaar zijn voor anderen. Gedrag dat we al vroeg in onze jeugd ontwikkelen. Deze emotionele manipulatie van ons gedrag is waar het eerste hoofdstuk over gaat en dat is het uitgangspunt voor de rest van het boek. Aan de hand van 10 assertiviteitsregels gaat hoofdstuk 2 uitgebreid in op het recht dat we hebben die manipulatie te stoppen. Ik noem er één: Je hebt het recht van mening te veranderen. De hoofdstukken 4, 5 en 6 gaan over volhouden, assertief contact en communicatie en kritiek. De laatste hoofdstukken gaan over assertiviteit in verschillende relaties.

Voor wie

Het boekje is toegankelijk geschreven, niet in de laatste plaats door alle uitgebreid beschreven en herkenbare situaties. Tegelijkertijd is dat ook de valkuil, ik heb zelf al snel de neiging om bij weer zo’n verhaaltje, te springen naar het volgende deel. En dan blijkt het storend dat er geen witregels tussen de alinea’s staan, het maakt de tekst erg compact. Desalniettemin is het boek ’t bestuderen waard. Ik beveel het iedereen van harte aan, zeker als je je wat assertieve technieken eigen wilt maken en “nee” wilt zeggen zonder dat lastige schuldgevoel.

De 1e druk verscheen in 1975, het wordt nog altijd verkocht alleen nu met  een ander kaft

5 Reacties

  • Hi Marrie, mooie tip. Dank je. Ik ben mijn training ‘Bewust Zelfbewust’ aan het vernieuwen. Dit boekje is vast een goede aanvulling.

  • Hoi Marrie,

    Het klinkt herkenbaar, het vluchtgedrag bij het nee zeggen. De angst om iemand te kwetsen en misschien wel een confrontatie aan te gaan, weerhoud mij er soms van (misschien iets vaker dan soms) om nee te zeggen. Ik zal het boekje gaan bekijken, kijken wat het me brengt. Dank je voor de tip.

  • Dag Marrie,
    Bedankt voor je waardevolle column. Hij riep herinneringen bij mij op. Herinneringen aan het boekje en herinneringen aan een oude studentenpastoor in Amsterdam: Pater van Kilsdonk. Een hartelijke, wijze en betrokken man die studenten opzocht waar ze vaak te vinden waren, namelijk in de kroeg. Hij oordeelde nooit, maar liet mensen verhalen vertellen over hun eigen leven. Dat verhaal gaf hij dan terug in schitterende brieven. Wat hij in essentie deed was mensen ‘bemoedigen’ d.w.z. helpen de moed te hebben om zichzelf te zijn. In dat licht had hij ook duidelijke opvattingen over nee zeggen. Zo kon hij zich altijd behoorlijk opwinden over psychologen en pedagogen die over dwarse kleuters zeiden dat ze in de ‘nee fase’ waren en dat ze daar wel doorheen kwamen. Alsof dat ‘nee’ niet serieus genomen zou moeten worden. Hij ervoer dat als gebrek aan respect en gebrek aan inzicht in dat wat een mens tot mens maakt. Volgens hem is nee zeggen het hoogste vermogen van en plicht waartoe een mens geroepen is. Die zin is mij altijd bijgebleven en wilde ik graag delen. Hartelijke groet!

Laat een Reactie achter