Hoe schrijf je je levensverhaal

Schrijf je eigen biografieDoe eens gek, schrijf je levensverhaal. Schrijf wie je was, wat je deed en hoe je geworden bent tot wie je nu bent. Teruggaan in je eigen geschiedenis kan bijzondere vergezichten opleveren.

Zoeken naar bevestiging

Hoe komt het bijvoorbeeld dat je altijd maar weer de bevestiging nodig hebt van een vriendin, je manager of je vader terwijl je zelf al kinderen hebt. Hoe komt het toch dat je zo onzeker bent en niet durft te vertrouwen op je eigen oordeel. Weet je eigenlijk wel welke kwaliteiten jij hebt?

Wie ben jij?

Door het schrijven van je eigen verhaal, leer je jezelf kennen. Huh, zeg je misschien, ik ken me zelf heus wel. Ik kijk al jaren in dezelfde spiegel. Oh ja, en wat zie je dan? Een lange blonde man, met lichtbruine ogen, een scherpe neus en misschien iets van een buikje. En dat ben jij? Is dat alles? zal ik dan vragen. En wat kan ik niet zien?

Verhalen van vroeger

Dat je de zoon bent van je vader die hoefsmid was en je moeder die les gaf op de lagere school. En oh ja, je bent natuurlijk de broer van Els en Eefje. En niet te vergeten de eerste kleinzoon van je opa. Die zo trots op jou was, je kon nooit iets fout bij hem doen. Je zat ook graag naast hem en dan vertelde hij verhalen van vroeger. Verhalen die je ouders al wel honderd keer gehoord hadden, maar jij altijd prachtig vond.

Mijn volgende vraag is dan misschien wel naar het kind dat je was. Ging je graag naar school? Was je een kind dat graag buiten speelde of las je liever een boek?

Vrienden van vroeger

En dan vraag ik verder over jouw rol in het gezin? Was je de benjamin, de clown of de denker of had je een heel andere rol? En hoe zat dat met de anderen bij jullie thuis? Wat deed jij als je ouders ruzie hadden of gebeurde dat nooit waar de kinderen bij waren? Wie waren je vrienden en wat deden jullie? Zijn er nog vrienden uit je jeugd waarmee je contact hebt? Wat wilde je graag worden als kind? Waar ben je trots op als je terugkijkt?

Laat het borrelen

Schrijf zonder al te veel na denken. Begin je eenmaal met schrijven, dan prikkelt dat je herinneringen. Steeds meer zal er opborrelen. Dingen waarvan je dacht dat je ze al lang vergeten was komen terug; situaties, woorden, gevoelens maar ook geuren en smaken. Die “feestelijke” rode drilpudding bij tante Mien op zondag of dat vaasje met gagel op dat fijne kantoor.

Vooruit naar de kern

Mijn vragen kunnen je op weg helpen bij je zoektocht naar je herinneringen. Maar misschien heb je ze helemaal niet nodig. Laat je brein spelen en ga op zoek naar de herinneringen die er toe doen. Ga op zoek naar je eigen verhaal en ontdek je kern. Je bent nooit alleen maar de dochter of de man van … je bent veel meer.

 

11 Reacties

  • hebt u misschien tips hoe ik er aan moet beginnen?

  • Heb mijn levensverhaal al een paar maanden geleden geschreven naar aanleiding van een onverwachte breuk met oude vrienden. Dat verhaal ik ingebracht en verteld in de Seniorenkring waar ik lid van ben. De leider van de kring reageert er niet op, terwijl het echt wel een emotionele aangelegenheid voor mij is.

    Zijn er regels geformuleerd hoe om te gaan met levensverhalen?

    • Uit je vraag kan ik niet opmaken of jij je levensverhaal hebt geschreven op eigen initiatief of dat het een afspraak was voor alle leden. Wel kan ik je laten weten dat het bespreken van een levensverhaal enkele vaardigheden vereist. Of de persoon in kwestie daarvoor is opgeleid en over ervaring beschikt is me niet duidelijk.

    • ik vindt de antwoorden wel erg vaag en wel heel simpel hoor..
      u geeft eigenlijk helemaal geen antwoord.
      Dus ik stel dezelfde (goede)vraag:is Zijn er regels geformuleerd om een levensverhaal op te bouwen?

      • Wat precies vind je in mijn stuk vaag en simpel Denise?
        Het antwoord op jouw vraag of er regels zijn geformuleerd om een levensverhaal op te bouwen is nee. Je bent daar helemaal vrij in.

  • Leuk dat je hier zo mee werkt. Het is inderdaad erg leerzaam/heilzaam om met je levensverhaal bezig te zijn. Soms merken mensen dat ze weinig zelf aan het roer staan in hun leven. Met dat inzicht kunnen ze kiezen het voortaan anders te doen.

  • Goedemorgen Marrie,
    Een reflectie geven op een studiedag…
    Hoe doe ik dat zonder dat ik ga evalueren?

  • Beste Joke, een mooi plan om een boek voor je kinderen te maken.
    Mijn impulsieve reactie is, begin gewoon. Begin met het verzamelen van de herinneringen en de foto’s en schrijf. Hoe je jezelf neerzet blijkt dan vanzelf. Belangrijk is wat voor jou prettig is.
    Je kunt dan bijvoorbeeld kiezen voor de derde persoon. Alsof je met afstand kijkt naar jullie gezamenlijke verleden. Dan schrijf je meer vertellend. Het voordeel is dat je jezelf dan net zo beschrijvend neer kunt zetten als je man en andere personen.
    Schrijf je vanuit de ik-persoon, dan neem je een andere positie in, wat soms lastiger kan zijn om afstand te houden. Aan de andere kant kan dat ook juist een bewuste keus zijn.
    Probeer het allebei eens en voel wat jou het best ligt. Want hoe minder geforceerd je schrijft, hoe natuurlijker en herkenbaarder je overkomt bij je kinderen. En dat is toch waar het om gaat.
    Bel me even als je nog vragen hebt.

Laat een Reactie achter