Wanneer ben je echt oud?

Oudere man kijk naar zijn jongere zelf in de spiegelOud is grijs, traag en vergeetachtig. Het beeld van de niet flexibele, stramme, ziekelijke oudere op de werkvloer is hardnekkig.

Al jaren verschijnen er berichten dat bedrijven medewerkers van veertig oud vinden.

En het is waar

Leeftijd is van invloed op onze psychologische en lichamelijke mogelijkheden. En dat verval begint al rond je dertigste!

Ouderen presteren inderdaad iets minder met taken gericht op snelheid. Ook het zich eigen maken van nieuwe stof, vraagt soms wat meer tijd.

Maar het wordt gecompenseerd. Ouderen scoren juist beter als het aankomt op zorgvuldigheid en ervaring.

Boven de 40

Blijft de werking van het brein vrijwel onaangetast. Vooral als we – net als met ons lijf – de conditie op peil houden. Hoe meer beweging en uitdaging, hoe flexibeler de geest. Dus dat ouderen niet flexibel zijn, vaak verzuimen en uitkijken naar hun pensioen zijn fabeltjes. Als hun hersenen maar uitgedaagd worden. Een leven lang leren, het is zo gek nog niet.

Wil je jezelf uitdagen en ontwikkelen? Blijf dan open staan voor het ontdekken van nieuwe dingen, zegt Magriet Sitskoorn in haar boek IK² de beste versie van jezelf. Het maakt niet uit of het om nieuwe informatie gaat, sociale activiteiten, zelfreflectie of het ontwikkelen van nieuwe vaardigheden.

De strijd tegen de zwaartekracht

Professor Jan Schoormans van de TU Delft heb ik eens horen zeggen dat de echte achteruitgang pas inzet vanaf 75 jaar. Tot die tijd hebben we te dealen met de kleine vooral persoonlijke ongemakken van het ouder worden.

De op 21 januari 2017 overleden Adèle Bloemendaal zong er een mooi, dramatisch liedje over.

De vleselijke woning

van Hans Dorrestijn

Als de balken gaan verzakken
Het behang dat bladdert af
Als de deurscharnieren piepen
Zwijgt de huisbaas als het graf
Last van tocht, last van lekkage
In de woning die hij gaf
De huisbaas denkt niet aan herstellen
Ook al peiger je het af

Want een mens woont in zijn lichaam
Maar hij heeft het maar te huur
En de grote stille huisbaas
Blijkt hardvochtig op den duur

Als de beenderen gaan vermolmen
De huid wordt schilferachtig wit
De huisbaas denkt niet aan een verfje
Ook niet als je smeekt en bidt
En al kraken je gewrichten
Zieke darmen, ziek gebit
De huisbaas valt niet te vermurwen
Niet door lekkage, niet door spit

Want een mens woont in zijn lichaam
Maar hij heeft het maar te huur
En de grote stille huisbaas
Blijkt hardvochtig op den duur

foto: 123.rf

2 Reacties

Laat een Reactie achter